[ Inhoud | English | Esperanto | Vorige | Hoger | Volgende ]
Een reden waarom de Franstaligen in de rand voet aan grond hebben kunnen krijgen is het feit dat ze zelfs vanuit dit Vlaamse grondgebied lange tijd voor Franstalige politici hebben kunnen stemmen tijdens verkiezingen. Ook nu nog kunnen zij voor de Europese en de senaatsverkiezingen in het monsterarrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde voor de Franstalige lijsten stemmen. Voor de kamer kan er op de Franstalige Brusselse lijsten gestemd worden. Voor de Franstalige gemeenschapsraad of het Waalse parlement kunnen ze niet meer stemmen, maar voor het Vlaamse parlement kwam de eigen Franstalige partij UF op. Ook voor de provincieraadsverkiezingen van Vlaams-Brabant kwam het UF op.
Het is de Franstaligen in de Rand hun goed recht om op te komen met een partij die hun belangen behartigt, maar het is onbegrijpelijk dat voor de andere verkiezingen heel dit arrondissement een stembrief met Franstalige/Waalse partijen onder neus krijgt geschoven ter wille van een kleine minderheid inwijkelingen. Bovendien werd de taalwet geschonden, daar in ééntalig Nederlandstalig gebied, namelijk in de telbureaus van Zaventem, Wolvertem en Halle, tweetalige stembrieven uit de zes faciliteitengemeenten geteld werden voor de senaatsverkiezingen van 21 mei 1995.
Ten slotte zijn voor de Europese verkiezingen de zetels vast verdeeld over de gemeenschappen, en lijkt dit toch in tegenspraak met het feit dat Franstalige vertegenwoordigers kunnen verkozen raken met de hulp van stemmen uit een gebied waar de Franstalige gemeenschap helemaal geen bevoegdheid heeft.
De splitsing van het arrondissement Brussel-Halle-Vilvoorde is een oude eis van de Vlaamse Beweging. Sinds de splitsing van de unitaire provincie Brabant is deze verstrengeling van Brussel met Halle-Vilvoorde helemaal onverdedigbaar geworden. Nochtans denken sommige Vlamingen dat de splitsing in het nadeel van de Brusselse Vlamingen zou kunnen werken, in die zin dat zij minder vertegenwoordigers zouden verkozen krijgen. Uit onderzoek blijkt dat dit niet noodzakelijk waar hoeft te zijn.
In juni 1996 stelde het Vlaams Blok voor om het arrondissement asymmetrisch te splitsen. Meer bepaald pleit het Vlaams Blok ervoor dat het arrondissement gesplitst zou worden voor Franstalige lijsten, terwijl de Vlaamse lijsten nog steeds één arrondissement zouden kennen. Op die manier zouden de Vlaamse stemmen uit Brussel niet verloren gaan, terwijl de Franstalige stemmen uit de rand aanzienlijk aan belang zouden inboeten.