[ Inhoud | English | Esperanto | Vorige | Hoger | Volgende ]
De Generale Maatschappij is te beschouwen als de kroonjuwelen van België. De Generale controleert zo ongeveer alle nutsvoorzieningen in België via haar verscheidene dochters, via Electrabel (elektriciteit), Distrigas (gas) en Coditel (kabel). Verder is de maatschappij aandeelhouder in de Generale Bank, van de non-ferrogroep Union Minère, van de polyurethaanschuimproducent Recticel en van de verzekeraar Fortis AG. De geschiedenis van de maatschappij is nauw verbonden met die van het Belgische koninkrijk.
Ten tijde van de strijd om de Generale Maatschappij, toen de Italiaan Carlo de Benedetti de Generale via de beurs wou overnemen, werden alle hens aan dek geroepen om de maatschappij tegen die overname te verdedigen. Hiervoor werd ook de groep Suez aangetrokken, die sindsdien een meerderheidsparticipatie heeft. Deze groep moest de "Belgische" verankering verzorgen, hoewel de Compagnie de Suez een op en top Franse groep is. De hoofdaandeelhouders zijn UAP, Saint-Gobain, Elf-Aquitaine en BNP (Banque National de Paris). De raad van bestuur van de Generale is daarom sindsdien paritair Frans-Belgisch samengesteld.
Wat stuitend is aan deze zaak vanuit vlaamsgezind oogpunt is dat de maatschappij onder het mom van Belgische verankering domweg Frans verankerd werd, en dat België (en dus ook Vlaanderen) voor een groot deel afhankelijk geworden is van het Franse bedrijfsleven. (Zie ook Franse Kolonie .) Merkwaardig en tegelijk gevaarlijk, ook vanuit Belgisch standpunt, is verder dat zowel de distributie van elektriciteit als van gas via Electrabel en Distrigas in één groep verenigd is, waardoor deze groep een stevig monopolie krijgt op de energievoorziening in België. In de meeste landen is deze concentratie zelfs verboden. En dat de controle op dit monopolie in het buitenland ligt maakt alles alleen maar erger.