Kerkelijke belijdenis met een Nederlandse draai.

Heel anders, ik deed belijdenis toen ik 19 was en mijn man toen hij 26 was, verteld Emy Benjamins. Zij is Nederlands en geeft les aan de belijdeniscatechisanten in Grytten.

Emy zegt dat ze moedig was toen ze ''ja'' zei tegen het aanbod om onderwijs te geven aan de ''konfirmanten'' (=belijdeniscathechisanten). Moedig omdat ze niet wist wat haar te wachten stond en moedig omdat belijdenis hier iets heel anders is dan in Nederland.
De grootste verschillen zijn er in verband met de staatskerkorde. Hierdoor is belijdenis meer een traditie, waarbij de meesten meedoen, dan een bewuste verhouding tot de kerk.

In Nederland is belijdenis vaak later en pas wanneer de jongere bewust een keuze maakt. Daardoor zijn het dan ook vaak al volwassenen die belijdenis doen in Nederland, verteld Emy Benjamins, terwijl zij haar mening niet verschuilt dat ze vindt dat de Noorse jongeren te jong zijn om een bewuste mening te hebben over levensvragen. Ik geloof dat de meeste gewoon te jong zijn om nagedacht te hebben over dat soort vragen. De meeste zijn druk met hele andere zaken. Verder hebben we het hier in het land zo goed, dat we op eigenlijk geen religie nodig hebben op veel vlakken. Dat zie je aan veel jongeren zegt Emy Benjamins en verteld dat zij een methode gebruikt, maar dat deze ook gekleurd wordt door haar eigen mening en haar Nederlandse achtergrond.
Benjamins verteld dat ze veel werkt met het motiveren van jongeren voor de lesstof. Ze verteld dat het niet altijd makkelijk is en dat dat vele oorzaken kan hebben. Ze is van mening dat sommigen gewoon het nut van de lessen niet inzien. Daarnaast vinden de lessen na school plaats en zijn veel leerlingen moe na een lange schooldag.

Het is ook niet mogelijk dat iedereen gemotiveerd is, zolang 95 % van alle 15 jarigen in Åndalsnes en 98% van alle 15-jarigen in Måndalen meedoet, verteld de konfirmantlerares, maar voegt toe dat het belangrijk is dat er onderwijs verbonden is aan de belijdenis. Het zijn niet zomaar sociale bijeenkomsten zonder verplichtingen. Zij is van mening dat belijdenis een bewustwordingsproces is waar het gaat om het stellen van vragen en antwoorden krijgen. Benjamins verteld dat de inhoud van de lesstof draait om Bijbelkennis, om de kerk, het kerkgebouw en deelnemen aan kerkdiensten. Andere thema's zijn familieleven en seksualiteit.

Emy verteld dat zij verantwoordelijkheid heeft voor 65 konfirmanten in Grytten en Voll (kerkgemeentes, zijn ze Vågstranda, Øverdalen en Kors nog vergeten) Zij beleefd de ontmoeting met de jongeren als erg positief en leerzaam en verteld dat zij een spannende en duidelijke ontwikkeling ziet in de meeste jongeren in de loop van de periode van de lessen. In totaal zijn er 100 kerkelijke konfirmanten in Rauma (naam van de hele geografische gemeente)

Voor mij is het belangrijk dat de konfirmanten een lijdend voorwerp zijn en geen onderwerp als ze belijdenis doen. Ze krijgen een bevestiging van God, maar doen zelf geen beloften. God geeft zijn beloften, maar dat hoeven de konfirmanten niet. Voor mij is dat erg belangrijk en misschien wel doorslaggevend geweest in het kunnen onderwijzen, sluit dit jaars nieuwe konfirmantlerares in Måndalen en Åndalsnes. In Isfjorden en Åfarnes is het Gerd Anne Aarset die les geeft.

Stein Siem, journalist, Åndalsnes Avis
vertaling Emy Benjamins